Tajny współpracownik podpisywał zobowiązanie do współpracy z organami bezpieczeństwa państwa i w zasadzie własnoręcznie pisał meldunki. Od zasad tych stosowano odstępstwa szczególnie wobec osób o wysokim statusie społecznym. W tym przypadku wystarczyła deklaracja, że osoba jest zdecydowana świadomie i tajnie współdziałać z SB.
thumb|Teczka personalna tajnego współpracownika Werbunek tajnego współpracownika Werbunek tajnego współpracownika odbywał się poprzez wykorzystanie „materiału kompromitującego” lub „dowodów przestępczej działalności” danej osoby, albo licząc na „dążenie do uzyskania korzyści osobistych” współpracownika. Pozyskiwano też osoby na zasadzie dobrowolności, odwołując się do „poczucia obywatelskiej współodpowiedzialności za bezpieczeństwo i porządek publiczny” kandydata.
Pierwszym krokiem był wybór kandydata na TW, dopasowując go do „konkretnej sytuacji operacyjnej uzasadniającej potrzebę zdobycia tajnego współpracownika”. Za ważne uznawano walory osobiste kandydata takie jak „poziom ogólny, postawa moralna, cechy charakteru”.