W czasie gdy Ansel miał dwadzieścia lat, większość jego przyjaciół wywodziła się z kręgu muzyków, w szczególności skrzypków. W jego życiu pojawił się również Cedric Wright, który stał się jego najlepszym przyjacielem, jak również filozoficznym i kulturalnym mentorem. Filozofia, którą obaj podzielali, wywodziła się z dzieła Edwarda Carpentera Poprzez demokracje. Książka ta zachęcała do pogoni za pięknem w życiu i sztuce. Adams zawsze, gdy był w Yosemite, miał przy sobie jej kieszonkowe wydanie. Praca ta wpłynęła na jego osobistą filozofię, później Adams stwierdził „Wierzę w piękno. Wierzę w kamienie i wodę, powietrze i ziemię, ludzi, ich przyszłość i ich przeznaczenie”. Postanowił, że celem jego sztuki, fotografii, jak i muzyki będzie odkrywanie piękna przed innymi, aby zainspirować ich do tego samego.