W Nowogrodzkiem wyraz ten miał to samo znaczenie, co okolica szlachecka. Taki też obraz zaścianka przedstawił Adam Mickiewicz w Panu Tadeuszu. Na Litwie powszechnie nazywano natomiast zaściankiem jedną chatę, oddzielnie leżącą z zabudowaniami gospodarczymi i gruntem do niej należącym.
Po rozbiorach właściciele zaścianków nie byli uważani za szlachtę, co sprzyjało podkreślaniu różnic społecznych i kulturowych względem miejscowej ludności chłopskiej. Zaścianki charakteryzowały się szczególnym klimatem kulturowym, przejawiającym się m.in. w przesadnym zaznaczaniu przynależności do stanu szlacheckiego i odrębności od sąsiednich wsi chłopskich, co miało miejsce jeszcze w drugiej połowie XX wieku.
Zobacz też
chutor folwark jednodworcy szlachta zaściankowa
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdzisław Julian Winnicki: Fenomen kresowego zaścianka
Kategoria:Historia szlachty w Polsce Kategoria:Jednostki osadnictwa w Polsce Kategoria:Typy wsi