Historia Historia ziemi archangielskiej Pierwotnymi mieszkańcami regionu archangielskiego były plemiona ugrofińskie. Pierwsza wzmianka o tych obszarach pochodzi ze staronordyckiego zbioru sag Heimskringla. Wynika z niej, iż w 918 na terenach tych wylądował król norweski Eryk Krwawy Topór, który gdzieś nad dolną Dwiną stoczył zwycięską bitwę. thumb|Katedra w Chołmogorach – jednej ze starszych osad w regionie (XIX wiek) thumb|Stary, drewniany budynek w centrum Archangielska thumb|Nabrzeże w pobliżu Kotłas we wczesnych latach 20. thumb|Archangielsk w 1896 r. thumb|Archangielsk w 1826 r. z widoczną katedrą pw. św. Trójcy thumb|Katedra św. Trójcy thumb|Katedra monasteru w Archangielsku, zbudowana w latach 1685–1689, zburzona w 1929 r. (na zdjęciu z 1909) Osadnicy ruscy pojawili się na terenie obwodu w XII wieku i byli nimi prawosławni mnisi z Nowogrodu, którzy u ujścia Dwiny, w pobliżu dzisiejszego Archangielska założyli monastyr pw. Michała Archanioła. Wkrótce oprócz zakonników pojawili się tutaj także świeccy stali mieszkańcy. Do dziś ich potomkowie uważają się za odrębną grupę etnograficzną w obrębie Rosjan, lub zgoła osobny naród; w czasie spisu powszechnego z 2002 jako Pomorcy (ros. Поморы) zadeklarowało się 6571 obywateli Federacji Rosyjskiej.