Jednocześnie pod kierunkiem Stanisława Ptaszyckiego kształcił się w zakresie bibliotekoznawstwa i bibliografii.

Poczynając od roku 1910 brał czynny udział w studenckim kole bibliograficznym, gdzie wygłosił szereg referatów na tematy mające związek z historią książki oraz bibliotek, ze szczególnym uwzględnieniem dziejów książki polskiej i polskich książnic.

Kariera naukowa Od sierpnia 1911 do końca 1915 r. pracował w charakterze pomocnika naczelnego bibliotekarza Biblioteki Akademii Nauk w Petersburgu, w oddziale książki polskiej. Działał w Rosyjskim Towarzystwie Bibliograficznym akredytowanym przy tejże akademii, z czasem został nawet członkiem jego zarządu. Wygłosił w tym gremium szereg referatów z dziedziny bibliotekoznawstwa polskiego oraz bibliografii. W 1912 r. odbył podróż naukową do Bułgarii i Serbii, gdzie zapoznał się z funkcjonującym tam systemem bibliotecznym. W roku 1913 został oddelegowany przez Cesarską Akademię Nauk do Moskwy na kursy biblioteczne, w celu poniesienia kompetencji w zakresie bibliotekoznawstwa.