Rudobrązowa głowa odznacza się ciemniejszą okolicą oczu, pomiędzy którymi leży biała plama, charakterystyczna dla mikrusków. Dobrze widać niewielkie uszy o brzegach barwy ciemnobrązowej. Grzbiet przyjmuje kolor szarobrązowy. Pośrodkowo widnieje niewyraźna ruda linia, istotnej szerokości. Jaśniejsza jest brzuszna strona ciała, barwy od szarości do kremowej, łącznie z moszną. Ciało wieńczy długi ogon, okryty gęstym owłosieniem koloru brązowoszarego, grzbietowo ciemniejszy niżli wentralnie. Zwierzę potrafi magazynować w nim tłuszcz. Ciemniejsze od tułowia zaś są zewnętrzne części kończyn górnych i dolnych, podczas gdy skóra dłoni i stóp jest różowobroązowa.
Tryb życia Dane dotyczące trybu życia tego gatunku są skromne. Żyje on na drzewach. Aktywność przypada na noc. Nie wiadomo również nic o rozrodzie.
Rozmieszczenie geograficzne Jak wszystkie gatunki lemurkowatych, mikrusek ten jest endemitem Madagaskaru. Zamieszkuje niewielki obszar na środkowym wschodzie Madagaskaru. Jak podkreślają Schwitzer et al., znany jest jedynie ze swego miejsca typowego, a więc lasu Safahina w prowincji Toamasina, pozostałości nizinnego lasu deszczowego o powierzchni zaledwie 15,6 km², i otaczającej go savoka, a więc pozostawionego ugorem terenu rolniczego, gdzie uprawia się drzewa.