Las wtórny – las lub obszar leśny, który odrósł po pozyskaniu drewna lub wylesieniu (np. w celu pozyskania gruntów do użytkowania rolniczego). Las taki określany jest mianem wtórnego do czasu, gdy skutki zakłócenia (wycinki) nie są już widoczne. Odróżnia się go od lasu pierwotnego, który nie został poddany takiemu zakłóceniu.
Warunki kształtowania i zróżnicowanie thumb|Wtórny las równikowy kształtujący się po wycince lasu pierwotnego
W zależności od lasu rozwój cech pierwotnych może trwać od stu lat do kilku tysiącleci. Na przykład lasy liściaste we wschodnich Stanach Zjednoczonych mogą wykształcić cechy pierwotne w ciągu jednego lub dwóch pokoleń drzew, czyli 150–500 lat. Często zaburzenia są wynikiem działalności człowieka, np. wyrębu, ale w definicji uwzględnia się także zjawiska naturalne, które wywołują ten sam efekt. Lasy wtórne mają zwykle drzewa rozmieszczone bliżej siebie niż lasy pierwotne i cechują się słabiej rozwiniętą warstwą podszytu. Lasy wtórne zwykle są uważane posiadające ograniczoną różnorodność biologiczną w porównaniu z lasami pierwotnymi.