Po wycince lasy odnawiają się naturalnie lub sztucznie (poprzez sadzenie i wysiewanie wybranych gatunków drzew). W rezultacie powstaje las drugiego wzrostu, który jest mniej różnorodny biologicznie niż las starego wzrostu. W celu zwiększenia różnorodności biologicznej możliwe jest stworzenie niewielkich lub umiarkowanych zaburzeń. Przykładem może być ścinanie niektórych drzew, uszkadzanie pni drzew oraz tworzenie małych kontrolowanych pożarów. Wykazano, że niewielkie i umiarkowane zakłócenia są niezwykle korzystne dla zwiększenia różnorodności biologicznej w lasach wtórnych.
W przypadku subtropikalnych lasów deszczowych, gdzie poziom składników odżywczych w glebie jest zazwyczaj niski, jakość gleby może ulec znacznemu pogorszeniu po usunięciu pierwotnego lasu. W Panamie w 1990 r. wzrost areału nowych lasów na porzuconych gruntach rolnych przewyższył utratę pierwotnych lasów deszczowych. Jednak ze względu na obniżoną jakość gleby, obecności znacznej większości gatunków lasów pierwotnych nie udaje się przywrócić w tych lasach wtórnych.
Na Madagaskarze las wtórny lokalnie określa się mianem savoka. Zwykle rozwija się na odłogowanych terenach rolniczych, gdzie uprawia się drzewa.
Przypisy
Kategoria:Ekosystemy i formacje leśne