thumb|Kopuła Fitzpatricka w Kanadzie Kopuła Fitzpatricka (ang. Fitzpatrick Dome) – budowla służąca do magazynowania soli drogowej oraz soli z piaskiem, przeznaczonych do utrzymywania ciągów komunikacyjnych w warunkach zimowych. Konstrukcja tego magazynu pozwala na uniknięcie zanieczyszczenia wód gruntowych spowodowanego „wymywaniem” soli przechowywanej w odkrytych hałdach, a także na zapobieganiu powstawania ubytków tych substancji podczas opadów atmosferycznych. Konstrukcja tych magazynów została opracowana w latach 60. XX w. i opatentowana przez Kanadyjczyka Johna Fitzpatricka, byłego lekkoatletę i uczestnika Letnich Igrzysk Olimpijskich 1928.
W Polsce głównym użytkownikiem takich magazynów jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad.
Tło powstania projektu Kanadyjski Komitet ds. Zanieczyszczeń Ministerstwa Transportu i Komunikacji (MTC) oraz Ministerstwa Środowiska (MOE) zmagał się z problemami, jakie przysparzało składowanie soli drogowej przeznaczonej do utrzymania dróg w okresie zimowym. Uchwalona w 1971 w Ontario ustawa o ochronie środowiska, miała na celu zapobieganie zanieczyszczeniu „środowiska naturalnego”, czyli ziemi, wody i powietrza, ale nie wypracowano jeszcze sposobów jej realizacji w zakresie ochrony przed szkodami wyrządzanymi przez składowaną sól drogową.