Dalsze pogłębienie prac nad oceną działania odpylaczy elektrostatycznych zaowocowało następnie opracowaniem przemysłowej metody diagnozowania budowy ich układu aerodynamicznego – stopnia rozdziału strumienia gazu oraz metody diagnozowania przyczyn ich niskiej trwałości eksploatacyjnej. Efektem tych prac było także opatentowanie budowy układu konstrukcyjnego rozdziału gazu odpylaczy elektrostatycznych poziomych o skomplikowanym układzie dolotowym gazu.
Opracował metodę i metodykę pomiaru – ciśnienia i prędkości – rozchodzenia impulsu sprężonego powietrza w impulsowo-rewersyjnej metodzie regeneracji worków odpylaczy tkaninowych. Metoda ta została następnie zastosowana w Instytucie Mineralnych Materiałów Budowlanych w Opolu przy realizacji pracy badawczej nad modelowaniem rozchodzenia się impulsu powietrza w wymienionych powyżej odpylaczach. Opatentował wynikającą z tej metody koncepcję budowy i wyposażenia stanowiska do pomiaru ciśnienia i prędkości rozchodzenia się impulsu powietrza w workach odpylaczy tkaninowych.