W tym samym czasie zostało mu powierzone kierownictwo naukowo-organizacyjnego zespołów badawczych (Pracowni i Zakładu w Instytucie Mineralnych Materiałów Budowlanych w Opolu) zajmujących się m.in. zagadnieniami inżynierii środowiska. W czasie pracy w Instytucie był członkiem zespołu redakcyjnego Prac Naukowych IMMB (1985-1990). W 1988 r. został powołany na stanowisko docenta.
Kierując pracami wykonywanymi w tej pracowni, w tym zespołem pomiaru emisji zanieczyszczeń pyłowych, prowadził jednocześnie badania doświadczalne – modelowe i przemysłowe nad rozpływem gazu w odpylaczach elektrostatycznych i ich wpływem na wielkość emisji zanieczyszczeń pyłowych. Efektem tych prac było m.in. opracowanie metody diagnozowania przyczyn szybkiego niszczenia odpylaczy, ustalenie i dobór sygnałów diagnostycznych zawierających informacje mające istotne znaczenie przy opracowywaniu diagnozy stanu technicznego elektrofiltrów z punktu widzenia sozologicznego.