Na tym stanowisku Barber odpowiadał za negocjacje dotyczące członkostwa Wielkiej Brytanii w EWG.

Po nagłej śmierci Iaina Macleoda w lipcu 1970 Barber został powołany na stanowisko kanclerza skarbu. Był rzecznikiem liberalizacji systemu bankowego, wprowadził do brytyjskiego systemu podatkowego VAT. Zredukował również podatki bezpośrednie. Po porażce konserwatystów w 1974 Barber utracił stanowisko rządowe. W styczniu 1975 został mianowany dożywotnim członkiem Izby Lordów z tytułem barona Barber. Był również członkiem Tajnej Rady.

W latach 1974–1987 pełnił funkcję przewodniczącego Standard Chartered Bank. Pod koniec życia cierpiał na chorobę Parkinsona. Zmarł w grudniu 2005, w wieku 85 lat.

Linki zewnętrzne Nekrolog w The Independent Nekrolog w The Sunday Times Nekrolog w The Times Nekrolog w Guardianie

Kategoria:Ludzie urodzeni w Doncasterze Kategoria:Jeńcy Stalagu Luft III w Żaganiu Kategoria:Kanclerze skarbu Kategoria:Parowie dożywotni Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1951–1955 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści