Krążowniki typu Reina Regente – typ trzech hiszpańskich krążowników pancernopokładowych z końca XIX wieku, budowanych według projektu brytyjskiego.
Główny okręt „Reina Regente” zbudowany był w Wielkiej Brytanii i wszedł do służby w 1888 roku, lecz zatonął w 1895 roku. Dwie dalsze jednostki zbudowane w Hiszpanii okazały się nieudane i były wykorzystywane w ograniczony sposób. Cała seria została wycofana do 1912 roku i nie brała udziału w działaniach wojennych. Nazwę „Reina Regente” otrzymał następnie pojedynczy krążownik ulepszonego typu.
Wyporność okrętów wynosiła około 5000 ton, a uzbrojenie główne według pierwotnego projektu składało się z czterech armat kalibru 240 mm i sześciu armat kalibru 120 mm. Napędzały je maszyny parowe, pozwalające na osiąganie według projektu prędkości ponad 20 węzłów.
Historia powstania Marynarka Hiszpańska pod koniec XIX wieku rozwijała okręty klasy krążowników dla potrzeb pozostającego jej imperium kolonialnego, zredukowanego już w tym czasie do przede wszystkim Kuby i Filipin. Na początku lat 80. XIX wieku rozpoczęto w Hiszpanii budowę serii trzech nieopancerzonych krążowników własnej konstrukcji typu Alfonso XII (lub Reina Cristina), która jednak znacznie się przeciągała i wodowano je dopiero po kilku latach, w 1887 roku.