Krzysztof Tatarkiewicz (ur. 13 grudnia 1923 w Warszawie, zm. 2 czerwca 2011 tamże) – polski matematyk i historyk nauki.

Życiorys Jego ojcem był filozof Władysław Tatarkiewicz, matką – Teresa Helena Maria z Potworowskich hr. Dębno (1892–1978); był wnukiem Ksawerego Tatarkiewicza, a jego pradziadkiem był pochodzący z niezbyt zamożnej rodziny żydowskich uszlachconych frankistów rzeźbiarz Jakub Józef Tatarkiewicz.

Krzysztof Tatarkiewicz uzyskał w 1939 roku małą maturę, a w 1942 roku zdał pełną maturę w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W czasie wojny studiował matematykę na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego. Po wojnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał magisterium z matematyki w 1947 roku i doktorat w 1950. Początkowo pracował w Krakowie, a w 1951 zaczął pracować w Lublinie. W 1962 roku zaczął pracę na Politechnice Warszawskiej, a od 1971 był profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Matematyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Przeszedł na emeryturę w 1994 roku. Zajmował się teorią aproksymacji, równaniami różniczkowymi, podstawami analizy matematycznej, analizą numeryczną, teorią liczb, historią matematyki.