Uważał, że wyrazy obce zagrażają tożsamości języka niemieckiego i tożsamości narodowej. W jego pracach dominują więc motywy narodowe, które przyjmują nieraz charakter nacjonalistyczny, a nawet szowinistycznyEngel, Eduard (1916): Sprich Deutsch! Im dritten Jahr des Weltkrieges. Ein Buch zur Entwelschung. Leipzig.. W swoich pracach Engel wyraża zaniepokojenie stanem języka niemieckiego i „barbaryzacją języka” (,,Sprachverwelschung“). Krytykuje pisarzy i naukowców niemieckich za nadmierne jego zdaniem używanie wyrazów pochodzenia obcego. Uczeni – mówi – starają się posługiwać jak najdoskonalszym sprzętem: astronom używa najostrzejszych soczewek, biolog najlepszych mikroskopów, tymczasem humanistyka niemiecka posługuje się narzędziem niedoskonałym: językiem zniekształconym i niejasnym, który uniemożliwia odpowiednie wyrażenie myśliEngel, E. (1917): Deutsche Stilkunst, s. 209.. Uznając zasługi Engela w zakresie opisu języka niemieckiego, prac poprawnościowych, stylistyki, historii literatury, nie można zapominać o tym, że jego poglądy na temat zwalczania wyrazów pochodzenia obcego miały często charakter skrajny i szowinistyczny. Eduard Engel to bardzo znacząca, choć kontrowersyjna i nieco zapomniana postać niemieckiej kultury, przykład niemieckiego patriotyzmu, ale też nacjonalizmu.