VII nn..
Twórczość Był autorem znaczących monografii z zakresu historii literatury angielskiej, francuskiej, prac na temat twórczości Goethego. Jego 2-tomowa historia literatury niemieckiej (1. wydanie: 1906) miała w roku 1929 swoją 38. edycję. Pisał nowele, a również teksty o tematyce historycznej. Jego monografia z zakresu stylistyki „Deutsche Stilkunst” (1911) do roku 1922 doczekała się 30 wydańEngel, Eduard (1917): Deutsche Stilkunst. 22.-24. Aufl. Leipzig – Wien.. W latach 1879–1883 sprawował funkcję redaktora naczelnego prestiżowego czasopisma literackiego poświęconego literaturze światowej (też polskiej) i niemieckiej. Promował tam utwory młodych pisarzySauter (2000), s. 31 n.. Engel należał do najbardziej aktywnych purystów językowych w Niemczech. Jest autorem obszernych prac na temat wyrazów obcych w języku niemieckim i ich zwalczania, w tym słownika zniemczającego (słownika z wyrazami obcymi jako hasłami, dla których proponowane są odpowiedniki rodzime)Engel, Eduard. (1929): Verdeutschungswörterbuch. Ein Handweiser zur Entwelschung für Amt, Schule, Haus, Leben. 5. Aufl. Leipzig., a również nietypowego słownika odwróconego: wyrazy rodzime (zniemczenia) jako hasła, wyrazy obce jako ekwiwalenty: Engel, Eduard: Deutsche Sprachschöpfer. Ein Buch deutschen Trostes, zweite verbesserte Auflage. Leipzig 1920.