Quarter Eagle – nazwa amerykańskich złotych monet obiegowych o nominale dwóch i pół dolara amerykańskiego bitych przez U.S. Mint w latach 1796–1929. Monety o tym nominale zostały ustanowione na mocy uchwalonej 2 kwietnia 1792 roku przez Kongres ustawy Coinage Act of 1792.

W 1929 roku zaprzestano emisji monet o nominale 2½ dolara ze względu na Wielki Kryzys, który doprowadził do problemów gospodarczych i monetarnych Stanów Zjednoczonych. Zapotrzebowanie na monety Quarter Eagle zaczęło spadać i Departament Skarbu prawie wszystkie monety wyemitowane pod koniec lat 20. XX wieku skierował do rezerw państwowych. W 1933 roku zakazano posiadania złotych monet oraz złota jako kruszcu w całych Stanach Zjednoczonych, co sprawiło, że złote monety przestały być prawnym środkiem płatniczym.

W latach 1795–1929 wybito pięć typów monet Quarter Eagle: Draped Bust (1796–1807) projektu Roberta Scota, Capped Bust (1808–1834) projektu Johna Reicha, Classic Head (1834–1839) projektu , Liberty Head (1840–1907) projektu , Indian Head (1908–1929) projektu .