Historia Początki emisji Quarter Eagle mały|Portret Alexandra Hamiltona pędzla Johna Trumbulla z 1806 roku Na początku lat 90. XVIII wieku sekretarz skarbu Alexander Hamilton zaproponował, aby w amerykańskim systemie monetarnym wprowadzić nominały zapisywane w systemie dziesiętnym. 2 kwietnia 1792 roku Kongres przyjął ustawę Coinage Act of 1792. Wprowadzała ona założenie Hamiltona tylko w przypadku monet złotych, obok monet Eagle i Half Eagle pojawiły się monety Quarter Eagle, czyli 2½ dolara amerykańskiego. Bowers podaje, że decyzja ta była wynikiem wprowadzenia do obiegu monety o nominale pośrednim pomiędzy srebrnym jednym dolarem a złotą pięciodolarówką. Ustalono, że waga jednej monety Quarter Eagle powinna wynosić 67,5 grana (4,37 g) o próbie złota 916⅔.
Monety miedziane zaczęto bić już w 1793 roku. W wypadku mennictwa kruszcowego mennica napotkała przeszkody w postaci zbyt wysokich osobistych poręczeń nałożonych przez Kongres na urzędy głównego mincerza i probiercy. Wynosiły one 10 000 dolarów, co dla obu urzędników stwarzało wówczas problemy. Obaj nie mogli wnieść wystarczających poręczeń lub znaleźć dla nich pokrycia. Mennica poprosiła Thomasa Jeffersona, aby interweniował w tej sprawie u prezydenta Jerzego Waszyngtona.