Alessandro Natta (ur. 7 stycznia 1918 w Oneglii, zm. 23 maja 2001 w Imperii) – włoski polityk i dziennikarz, uczestnik i członek ruchu oporu podczas II wojny światowej. Wieloletni deputowany krajowy, poseł do Parlamentu Europejskiego II kadencji, w latach 1984–1988 sekretarz generalny Włoskiej Partii Komunistycznej.
Życiorys Urodził się jako szósty syn w rodzinie z niższej klasy średniej o poglądach socjalistycznych, od młodości aktywny w kręgach opozycji antyfaszystowskiej. Brat noblisty Giulio Natty. W 1940 ukończył studia z literatury i filozofii w Scuola Normale Superiore di Pisa, po których uzyskał uprawnienia nauczyciela. W 1941 zmobilizowany do walki na Wyspach Egejskich jako oficer artylerii. We wrześniu 1943 odniósł rany w trakcie walk o Rodos, podczas których przeszedł na stronę wojsk lojalnych Wiktorowi Emmanuelowi II, a walczących z Niemcami. Został niemieckim jeńcem wojennym deportowanym do III Rzeszy. Działał w siatce ruchu oporu aktywnej w obozach jenieckich.