Irena Sławińska (1955) zarzucała autorowi niekonsekwencję albo dwoistość koncepcji. Utwór wydaje się jej skrzyżowaniem romantycznego monologu z komedią intrygi. Akcja podporządkowana została komedii intrygi. Natomiast potężny monolog Rogera, zajmujący połowę dramatu całkowicie ten zamysł przekreśla. W tej przestrzeni ważne są z kolei przeżycia i refleksje. Śmiałe połączenie obydwu płaszczyzn wskazuje na inspirację dramatem Szekspira, który również takie rozwiązania stosował.
Noc tysiączna druga na scenie Prapremiera komedii miała miejsce w roku 1908 w Szkole Aplikacyjnej przy Warszawskich Teatrach Rządowych. W 1913 roku komedię wystawił Teatr Niezależny we Lwowie prowadzony przez A. Godziembę-Wysockiego. W 1916 miała miejsce premiera Nocy tysiącznej drugiej w Teatrze Praskim w Warszawie w reżyserii Konstantego Tatarkiewicza. W 1942 roku dramat przedstawił Zespół Teatralny oficerskiego obozu jeńców w Woldenbergu w reżyserii Jana Koechera. W 1947 roku komedię nadało w formie słuchowiska Polskie Radio w Łodzi, a w 1955 Polskie Radio w Warszawie. W 1960 Noc tysiączna druga została wystawiona przez Telewizję warszawską.