Włączył się w działalność Inspektoratu Białostockiego AK-AKO, w Puszczy Knyszyńskiej dowodził stworzonym przez siebie Zgrupowaniem „Piotrków”. Jego oddział 8 lipca 1945 r. stoczył bitwę z oddziałami ludowego Wojska Polskiego. Za swą postawę został awansowany do stopnia porucznika i odznaczony Krzyżem Walecznych. Jesienią włączył się w działalność struktur Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość, objął funkcję komendanta Obwodu Sokółka–Białystok WiN. Doprowadził do uporządkowania struktur, wznowienia działalności konspiracyjnej, poprawy dyscypliny, wznowieniu wydawania prasy podziemnej oraz nawiązaniu kontaktu z władzami polskimi w Londynie.
W wyniku konfliktu ze swym przełożonym 16 lutego 1946 r. został zwolniony ze stanowiska komendanta obwodu. Po wyjaśnieniu sytuacji został skierowany do pracy konspiracyjnej do Obwodu Ostrów Mazowiecka WiN. Dla zwiększenia swej konspiracji używał tu pseudonimów „Mohort”, „Andrzej”. Uporządkował pracę Obwodu, udało mu się zorganizować liczne akcje zbrojne wymierzone przeciwko siłom bezpieczeństwa w powiatach Węgrów i Radzymin, jedna z nich miała miejsce pod Rembertowem. Ze swego oddziału wydzielił pododdział dowodzony przez ppor. Stanisława Łaneckiego, który 25 listopada 1946 r.