Kół Pułkowych, jednej z spontanicznie w tym czasie tworzonych grup konspiracyjnych. 28 grudnia 1939 roku Koła Pułkowe weszły w skład Związku Walki Zbrojnej i Hieronim Piotrowski stał się żołnierzem tej formacji.
Wraz z zaktywizowaniem działalności zbrojnej Armii Krajowej na Wileńszczyźnie włączył się w aktywną działalność zbrojną. Został dowódcą 1 plutonu kawalerii Oddziału Rozpoznawczego Komendanta Okręgu. W okolicach Lidy organizował zasadzki na niemieckie oddziały, w trakcie jednej z nich jego oddział zdobył m.in. działo przeciwpancerne z zapasem amunicji. Do jego zadań należała również ochrona stanowiska dowodzenia ppłk. Aleksandra Krzyżanowskiego znajdującego się w okolicach Wilna.
Jego oddział uniknął rozbrojenia przez Armię Czerwoną, dało mu się przedostać do Puszczy Nalibockiej, a następnie na teren Okręgu Nowogródek Armii Krajowej. Tu przystąpił do reorganizowania oddziału i podejmował akcje przeciwko niedobitkom wojsk niemieckich oraz powstającym strukturom komunistycznej władzy. Nawiązał współpracę z Oddziałem Samoobrony Czynnej Ziemi Wileńskiej. W styczniu 1945 r. podjął decyzję o wycofaniu swojego oddziału z terenu Nowogródczyzny i przejściu do Polski. W rejonie wsi Rowiny stoczył wielogodzinną bitwę z oddziałami NKWD i przedarł się do kraju.