Lech zapowiada mu, że jeśli chce korony tego kraju musi jej szukać w Wiśle. Rytyger zawraca ku Rzymowi, gdzie jeszcze nie jest na miłość za późno.
Porównanie wersji dramatu Obszerny list Józefa Bohdana Zaleskiego z 28 stycznia 1848 oraz pewne wzmianki poety dają możliwość wskazania zasadniczych różnic pomiędzy obydwoma wersjami dramatu. +Wersja z 1847Wersja z 1851Ofiara Wandy była głównie patriotyczna: bohaterka topi się chcąc uchronić swój lud od walki z Niemcami i połączenia się z nimiOfiara Wandy miała charakter mistyczny: bohaterka obwieszcza nową wiarę, którą lud jej przyjmie w dalekiej przyszłości, a którą ona w cudowny sposób przeczuła, ofiarowując własne życie za przyszłe szczęście swojego ludu.Data śmierci przypadała na starosłowiańskie święto Kupały, czyli na 23 czerwca, w którym przypada również słowiańskie święto Wandy i w którym kult ognia (sobótka, skakanie przez ogień, w dramacie: stos Wandy) łączył się z kultem wody (rzucanie wianków, kąpanie się, topienie bałwana, w dramacie: utopienie się Wandy)Data śmierci przypadała na Wielki Piątek, wiążąc ofiarę bohaterki z męczeńską śmiercią Chrystusa.Śpiewy chórów w ostatniej odsłonie dramatu były ujęte w rytm krakowiaków.Śpiewy chórów pod wpływem Bema pamięci żałobnej rapsodu miały formę heksametru.Pierwsza wersja została zadedykowana J. B.