mały|240x240px|Skwer Józefa Granatowicza w Poznaniu Józef Granatowicz (ur. 24 maja 1901 w Moguncji, zm. 24 listopada 1978 w Poznaniu) – polski lekarz chirurg, członek podziemia w czasie okupacji niemieckiej, organizator szpitalnictwa, wykładowca i działacz antynikotynowy.
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie o tradycjach patriotycznych. W 1919 powrócił do Polski wraz z armią generała Hallera. Maturę zdał w 1921 w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu i podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Doktorem nauk lekarskich został w 1927. Pierwszą pracę podjął w poznańskiej Lecznicy Kolejowej, a od 1930 pracował w Klinice Chirurgicznej Uniwersytetu Poznańskiego, jako asystent profesora Antoniego Jurasza (napisał o nim potem wspomnienie). Odbywał podróże naukowe do Sztokholmu, Hamburga i Wiednia. Do 1939 opublikował czternaście prac naukowychHelena Czechowska, 40 lat Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu 1953-1993, Fibak Noma Press, Poznań, 1993, s. 21–22..