Pomiędzy nimi rezydował w Kantonie.
Biskup pekiński Waśnie pomiędzy wikariuszami zakończyło wystaranie się przez dyplomację króla Portugalii Piotra II Spokojnego o ustanowienie diecezji w Pekinie i Nankinie, które papież Aleksander VIII erygował 10 kwietnia 1690, wbrew przeciwnej opinii Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Obie diecezje zostały sufraganiami arcybiskupa Goa, co potwierdziło patronat portugalski nad misjami chińskimi. Bernardino della Chiesa został wówczas mianowany biskupem pekińskim, jednak dodarła do niego informacja o mianowaniu go biskupem Nankinu, w czym utwierdził go list od Piotra II.
29 listopada 1692 osiedlił się w Nankinie, wciąż oczekując na bullę nominacyjną. Zdystansowane do niego były władze portugalskie, które zaproponowały go na biskupa tylko po to, by pozbawić go funkcji wikariusza apostolskiego. Portugalczycy próbowali usunąć della Chiesa z Chin, próbując wymusić na nim uznanie nowych biskupów dla Pekinu i Nankinu, których mianował Piotr II i zatwierdził papież Innocenty XII. 25 czerwca 1696 do Nankinu przybył nowy biskup Nankinu Alessandro Ciceri SI, wywołując konflikt pomiędzy hierarchami. Ostatecznie della Chiesa i inni biskupi w Chinach uznali Ciceriego za biskupa, z zastrzeżeniem, że nie tracą tym samym własnych uprawnień.