jednostki Armijnej Grupy Łotwy opanowały również Rygę, gdzie rząd Łotewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, proklamowanej w połowie grudnia, w porozumieniu z rządem Rosji Radzieckiej ogłosił przekształcenie Armijnej Grupy Łotwy w Armię Radzieckiej Łotwy. Od 24 stycznia do 27 marca 1919 r. Gustavs Mangulis dowodził grupą valmierską Armii Radzieckiej Łotwy. Na jej czele prowadził w lutym i marcu 1919 r. walki z wojskami estońskimi. Następnie 26 marca 1919 r. objął dowodzenie nowo powstałą kurlandzko-semigalską grupą wojsk, stworzoną już po tym, gdy Armia Radzieckiej Łotwy musiała wycofać się z Kurlandii i części Semigalii pod naporem wojsk niemieckich, występujących jako sojusznicy niepodległej Łotwy. Już po kolejnej klęsce Armii Radzieckiej Łotwy w bitwie o Rygę Gustavs Mangulis został mianowany dowódcą grupy kurlandzkiej (maj-czerwiec 1919 r.), a następnie doradcą dowódcy naczelnego Armii Radzieckiej Łotwy, dowódcą 2 dywizji strzelców łotewskich (do jej rozformowania 30 czerwca 1919 r.) oraz aluksnieńskiej grupy wojsk. W tym momencie Łotewska Socjalistyczna Republika Radziecka obejmowała już tylko część Łatgalii.