Oskarżony o doprowadzenie do utraty Rygi, Gustavs Mangulis 7 sierpnia 1919 r. zawezwany do sztabu Frontu Zachodniego, a w jego sprawie miało zostać przeprowadzone śledztwo wojskowe. Nigdy jednak tam nie pojechał. Zamiast tego 15 sierpnia 1919 r. przekroczył linię frontu i oddał się w ręce żołnierzy armii Republiki Łotewskiej. Do października 1919 r. przebywał w więzieniu. 9 października 1919 r. pozwolono mu wstąpić do wojska łotewskiego i włączono do utworzonego niedawno Kieskiego batalionu szkolnego. W grudniu 1920 r. mianowano go dowódcą odcinka Tukums-Talsi. Następnie stał na czele władz wojskowych tegoż regionu. W 1920 r. pracował w komisji opracowującej łotewskie prawo dotyczące spraw wojskowych. Był przewodniczącym stowarzyszenia strzelców łotewskich w Tukums. Tam też zmarł i został pochowany w 1931 r.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Ludzie urodzeni w Rydze Kategoria:Łotewscy wojskowi Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Pochówki na Łotwie Kategoria:Strzelcy łotewscy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy łotewskiej wojny o niepodległość (strona bolszewicka) Kategoria:Uczestnicy łotewskiej wojny o niepodległość (strona łotewska) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1931