Rozwinięciem tej refleksji jest cykl „Witch Hunt”, poświęcony obecności zabobonów, przesądów i myślenia magicznego we współczesnej kulturze. Prace zestawiają elementy nowoczesnej kultury wizualnej z ikonografią historyczną związaną z motywem polowania na czarownice, wskazując na ciągłość mechanizmów wykluczenia, stygmatyzacji i przemocy symbolicznej, często ukazywanych poprzez przedstawienia kobiet w roli czarownic.
Odmienny charakter ma cykl „Herbarium”, w którym artysta odchodzi od krytycznej, dystopijnej diagnozy rzeczywistości na rzecz bardziej intymnej i kontemplacyjnej narracji o relacjach, pamięci i zakorzenieniu. Inspiracją dla tej serii stała się metafora zielnika – herbarium jako nośnika pamięci, w którym zasuszone rośliny symbolizują zatrzymane chwile i doświadczenia. W cyklu pojawiają się kobiece postaci przedstawiane jako figury szczególnej więzi z naturą i ziemią, a całość utrzymana jest w poetyce metaforycznej i onirycznej, nawiązującej do estetyki surrealizmu oraz realizmu magicznego.