Struktura i formy działalności Zarząd centralny ADSV znajdował się w Berlinie, poza tym tworzone były oddziały regionalne, nie tylko w Niemczech, ale i za granicą, w tym w USA. Stowarzyszenie prowadziło intensywną i szeroko zakrojoną działalnośćR. Lipczuk (2014): Walka z wyrazami obcymi w Niemczech – Historia i współczesność. Kraków, s. 67 nn.. Starano się – nieraz dosyć skutecznie – wpływać na używanie języka, w tym na unikanie wyrazów/wyrażeń obcych w instytucjach państwowych, organach administracyjnych, w urzędach, w szkole, w sporcie itp. Dużą rolę odegrało ADSV w kształtowaniu niemieckiego języka prawniczego. Stowarzyszenie (w roku 1923 zmieniło nazwę na Deutscher Sprachverein – DSV) dysponowało własnym czasopismem „Zeitschrift des Allgemeinen Deutschen Sprachvereins” – od roku 1925 funkcjonującym jako „Muttersprache”. W wydawnictwie ADSV ukazywały się słowniki zniemczające (Verdeutschungswörterbücher), w których starano się zastępować wyrazy obce wyrazami rodzimymi. Były to głównie słowniki specjalistyczne, w tym dotyczące słownictwa urzędowego, z dziedziny szkolnictwa, rzemiosła, handlu, sportu, medycyny, teatru, nazw potraw. Do ważnych działaczy i autorów Stowarzyszenia należał Otto Sarrazin, inżynier z wykształcenia, który kierował pracami ADSV w latach 1900–1921. Od niego pochodzą m.in.