Tadeusz Kosiński, ps. „Erroll” (ur. 6 lutego 1932 w Sanoku, zm. 20 sierpnia 2012 w Jeleniej Górze) – polski pianista jazzowy, kompozytor, aranżer, promotor i animator kultury, aktor niezawodowy. Jeden z prekursorów powojennej sceny jazzowej w Polsce.
Życiorys Był jedynym dzieckiem Jana Kazimierza Kosińskiego i Marii Niedzielskiej, która porzuciła dobrze zapowiadającą się karierę artystyczną (ukończyła klasę fortepianu w Konserwatorium Lwowskim) i zajęła się prowadzeniem domu. Ojciec po ukończeniu studiów prawniczych na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, zyskał renomę cenionego sędziego. Pianista dzieciństwo spędził w rodzinnym majątku na Kresach Wschodnich, jednakże w czasie trwania II wojny światowej, rodzina Kosińskich przeprowadziła się do Sanoka, zaś po wojnie zostali wysiedleni na Górny Śląsk i osiedli w Gliwicach. Gry na fortepianie uczyła go matka, edukację formalną zdobywał u profesorów muzyki: Jerzego Żurawlewa (twórca Konkursu Chopinowskiego), Jana Bieleckiego i Ludomira Różyckiego. Przez kilka lat był słuchaczem na Akademii Muzycznej w Katowicach i na Akademii Muzycznej we Wrocławiu (dyrygentura i kompozycja). Pierwsze doświadczenia jako profesjonalny muzyk zdobywał na Śląsku w zespole Zygmunta Wicharego. 1 czerwca 1955 roku uzyskał tytuł pracownika kultury i sztuki.