W gliwickiej szkole muzycznej przy ul. Barlickiego, popołudniami uczniowie i studenci grali zakazany wówczas przez władze PRL jazz. Pianista znalazł się w tym gronie, a byli to m.in.: Jan Kwaśnicki, Marek Szymaszkiewicz, Henryk Achtelik, Eugeniusz Rebol. Dzięki pomocy ówczesnego kierownika Domu Kultury w Zabrzu, 1 listopada 1955 roku udało im się zorganizować I Zabrskie Zaduszki Jazzowe, podczas których wystąpiło około czterdziestu muzyków, m.in. Andrzej Kurylewicz, Wanda Warska, Jerzy Chromicz, a także on sam jako pianista i jeden z organizatorów imprezy. 19 października 1956 roku w Związkowym Domu Kultury „Zabrze” odbyło się zebranie założycielskie Śląskiego Jazz Clubu. Muzyk był jednym z założycieli, zaś po wyborze władz – członkiem zarządu ŚLM. Wówczas przybrał przydomek „Erroll” na cześć swojego idola, Errolla Garnera. Kierowane przez niego kwartety jazzowe odnosiły sukcesy na festiwalach studenckich. Jako lider Śląskiego Jazz Clubu wziął udział w II Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie (1957). Po przeprowadzce do Wrocławia jego zespół pod nazwą Tadeusz „Erroll” Kosiński Quintet 20 listopada 1959 roku zagrał na otwarciu studenckiego klubu „Pałacyk”.