Hrabina Palmyra – niedokończona komedia Cypriana Kamila Norwida z 1862 roku.

Utwór przedstawia historię pięknej i zamożnej wdowy zręcznie podtrzymującej zainteresowanie swą osobą u sześciu adoratorów. W zamyśle autora katastrofa finansowa jednego z nich miała wstrząsnąć posadami jej świata. Norwid przerwał pracę nad Palmyrą po napisaniu sześciu scen pierwszego aktu, by temat ten rozbudować w komedii Aktor. Rękopis utworu został odnaleziony przez J. W. Gomulickiego i wydany drukiem w 1956.

Okoliczności powstania utworu Początki utworu wiążą się z warszawskim konkursem dramatycznym, na którym pierwszą nagrodę zdobył Józef Korzeniowski za komedię Majątek albo imię, sztukę słabą i rozwlekłą, ale podejmującą bardzo interesujący Norwida temat inteligencji urzędniczej i twórczej i jej związków z arystokracją. Sztuka, nagrodzona 22 września 1859, została niedługo potem wydrukowana w warszawskiej Gazecie Codziennej i Norwid miał możliwość zaznajomić się z nią i ze słabością ówczesnej dramaturgii krajowej. Kilka miesięcy później, w maju 1860, podczas wykładu o Słowackim, poeta zarzucił Korzeniowskiemu brak znajomości języka epoki, gorzko ubolewając nad stanem dramaturgii krajowej i snując rozważania nad polskim dramatem w przyszłości.