Abrahama de Herrera, religijnego filozofa oraz kabalistę.
Kabała według Izraela Saruga Kabała w interpretacji Izraela Saruga to swego rodzaju echo działalności kabalistycznej Izaaka Lurii, które zreinterpretował i rozgłaszał na przełomie XVI i XVII wieku Sarug. Prawdopodobnie nie był on pierwszym propagatorem tzw. kabały luriańskiej w Europie. Nie wiadomo, czy był on uczniem Lurii. Prawdopodobnie wiedzę o poglądach Lurii czerpał z najwcześniejszego znanego opracowania nauk luriańskich, czyli Kanfei YonaSharron Shatil, The Kabbalah of R. Israel Sarug: A Lurianic-Cordoverian Encounter, „The Review of Rabbinic Judaism”, (14) 2011, s. 158..
Kabała autorstwa Saruga miała znaczny wpływ na europejską teologię żydowską. Do dziś jego poglądy są żywe w kręgach kabalistycznych. Na przestrzeni dziejów wykorzystywane były np. w okresie nowożytnym w ruchach rabinicznego judaizmu (w tym w ruchu chasydzkim). Fragmenty nauk sarugiańskich trafiły do systemów kabalistów sefardyjskich, co oznacza, że od około XIX wieku są one integralną częścią kabalistycznego dyskursuSharron Shatil, The Kabbalah of R. Israel Sarug: A Lurianic-Cordoverian Encounter, „The Review of Rabbinic Judaism”, (14) 2011, s. 158, 161..