później przyznał, że myśli te wywoływały w nim „obrzydzenie i poczucie winy”. Jego zamiarem było, żeby gracz poczuł „chęć zemsty”, zanim pozna pełny obraz sytuacji i uświadomi sobie, z jakimi wiąże się to konsekwencjami. Po ustaleniu głównych motywów, na jakich opierać będzie się gra, resztę zarysu fabularnego skończył w ciągu kilku tygodni. Przyznał, że część zespołu była niechętna cynizmowi bohaterów, on jednak wolał historię polaryzującą niż „przyziemną”. Zauważył, że historie opowiadające o zemście z reguły nie są czarno-białe, stąd też chciał przenieść te odczucia na graczy wykorzystując interaktywność gier komputerowych. Zwrócił również uwagę, że ludzie będący świadkami straszliwych wydarzeń często chcą wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę, ale powstrzymują ich prawo i normy społeczne. Ponieważ w uniwersum The Last of Us ograniczenia te zniknęły wraz z upadkiem cywilizacji, Part II stanowiła sposobność do przedstawienia tego motywu. Szukając inspiracji Druckann obejrzał film dokumentalny Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills (1996) oraz jego kontynuacje – Revelations