Zakochana w Kassie Tuabecz była jego orędowniczką na wrogim mu dworze cesarskim, a po ich ślubie w roku 1847 udzielała mu poparcia w kontaktach z etiopską arystokracją.
Po kolejnych zwycięstwach i podporządkowaniu sobie coraz większych terenów Etiopii, a także po wsparciu przez niego odłamu kybat ortodoksyjnego Kościoła Etiopskiego i represjach religijnych mających na celu zjednoczenie kraju także w aspekcie wyznaniowym, 11 lutego 1855 roku Kassa Hailu został koronowany na cesarza jako Teodor (Tewodros) II. Imię, które przybrał, wiązało się z legendą o zapanowaniu w Etiopii okresu spokoju i dobrobytu.
Złoty okres panowania Następnie, podporządkowawszy sobie kolejne rejony Etiopii dzięki albo sławie wojennej cesarza, albo autorytetowi Kościoła Etiopskiego, w listopadzie 1855 roku, po bitwie pod Ankober, wojska Teodora opanowały prowincję Szeua, co zwieńczyło dzieło integracji kraju. W Ankober w ręce Teodora dostały się dwa cenne działa królów Szeua, a wkrótce także 12-letni syn otrutego w przeddzień bitwy władcy tego regionu, Hajle Melekota – Sahle Marjam, późniejszy Menelik II.