świetnie wyekwipowanych żołnierzy, osiągnęły rejon Mekdeli zaledwie dwa tygodnie po tym, jak powolnym marszem dotarł tam cesarz, po uprzednim spaleniu i ewakuacji, w październiku 1867, dotychczasowej stolicy kraju Debre Tabor (przeniesionej tam przez niego z Gonderu).
Armia cesarska liczyła już wówczas jedynie kilkanaście tysięcy żołnierzy, zmniejszywszy się ok. dziesięciokrotnie od czasów koronacji Teodora. Jedyna bitwa, jaką stoczył Napier, i w której odniósł miażdżące zwycięstwo, rozegrała się 10 kwietnia pod Arogie. Trzy dni później wojska brytyjskie zaatakowały rezydencję cesarską – twierdzę w Mekdeli. Teodor II, po nakazaniu swoim wojskom opuszczenia twierdzy, popełnił samobójstwo strzelając sobie w usta. Został pochowany z pełnymi honorami przez gen. Napiera, a jego druga żona, Tiruwork Wube wraz z ukochanym przez niego synem Alemayehu Tewodrosem mieli zostać przewiezieni do Wielkiej Brytanii. Tiruwork zmarła w drodze na wybrzeże, a Alemayehu zmarł w Anglii w wieku 19 lat, wskutek słabego zdrowia i melancholii.