Na pierwszym z nich obaj przywódcy oświadczyli, że „wojny nuklearnej nie można wygrać, więc nigdy nie może być toczona”, z kolei na drugim uzgodnili całkowitą eliminację pocisków pośredniego zasięgu posiadanych przez ich kraje w Europie i zapowiedzieli możliwość likwidacji całej broni jądrowej. Bezpośrednim następstwem drugiego ze szczytów było podpisanie w 1987 traktatu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych krótkiego i średniego zasięgu (ang. Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty, INF Treaty).
W 1989 Gorbaczow podjął decyzję o wycofaniu wojsk z Afganistanu, gdzie od dziesięciu lat Związek Radziecki brał udział w wojnie domowej.
Promował koncepcję „Wspólnego Europejskiego Domu”, według której po zakończeniu zimnej wojny ZSRR miał pozostawać pełnoprawnym uczestnikiem gospodarczej, politycznej i kulturalnej współpracy państw europejskich.
Liberalizacja polityczna w Związku Radzieckim ujawniła społeczne niezadowolenie z ustroju komunistycznego, tendencje separatystyczne republik związkowych, a w krajach Układu Warszawskiego stała się bodźcem do wydarzeń tzw. Jesieni Ludów. W 1990 Gorbaczow zgodził się na zjednoczenie Niemiec. Polityka zagraniczna Gorbaczowa cieszyła się powszechną sympatią na świecie.