Akt II mały|Maria Kalergis. Rys. Cypriana Norwida. 1845. Hrabina opowiada Magdalenie swej poufnej o pierścieniu, który zgubił się i odnalazł, o piorunie, który uderzył w akację i nadejściu telegramu od Szeligi. Oprócz powierzenia zadań praktycznych prosi Magdalenę, by o ile zjawi się Szeliga, którego poinformowała, że wyszła ponownie za mąż, spróbowała zniechęcić go do starań o nią. Nie chce przyjąć Mak-Yksa, którego chętnie wydałaby za mąż, gdyby mu znalazła odpowiednią partię. Magdalena sądzi, że jest nią właśnie Maria. Hrabina rozdziera suknię i gdy zmienia stanik, wchodzi Mak-Yks. Maria nie robi z tego ceregieli. Magdalena gorszy się, że się przebiera przy ludziach, ale dla hrabiny Mak-Yks to nie ludzie. Dochodzi do wzajemnej konfuzji. Hrabina odchodzącego zaprasza na wieczór. Po czym udaje się na modlitwę z kalendarzykiem zamiast książeczką do nabożeństwa i w rozdartej sukni, czym budzi rozrzewnienie u Magdaleny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pierścień Wielkiej Damy, czyli Ex-machina-Durejko · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.