Zjawia się Szeliga. Opowiada o swoich dwuletnich podróżach po Oriencie. Dopytuje się o hrabinę, lecz Magdalena stanowczo odmawia mu wszelkiej nadziei. Rozpoznaje w Magdalenie ostatnią osobę, którą widział przed wyjazdem. Między obojgiem nawiązuje się intymna więź. Gdy podają sobie ręce wchodzi hrabina, która spóźniła się na modlitwy. Odrobinę zazdrosna kokietuje Szeligę, zaprasza na wieczór i wychodzi. Szeliga też chce odejść, ale zatrzymuje go Magdalena. Podczas rozmowy Szeliga zaczyna miąć rękawiczkę, o której sądzi, że należy do Marii, a w istocie jest to rękawiczka Magdaleny. To dziwne qui pro quo zbliża ich do siebie jeszcze bardziej. Szeliga wychodzi. Magdalenę odwiedza mistrz fajerwerków. Ustalają, że na wieczornym przyjęciu zostanie zaprezentowana iluminacja w kształcie dwóch pierścieni przeszytych strzałą. Magdalena strofuje Marię, że omal nie popsuła całej jej pracy nad Szeligą swymi niewczesnymi umizgami. Hrabina obiecuje poprawę. Magdalena bada ją czy zgodziłaby się, żeby jej miejsce przy Szelidze zajęła inna.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pierścień Wielkiej Damy, czyli Ex-machina-Durejko · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.