Olśniony tą myślą Durejko wzywa policję i straż. Nowy sługa domaga się, by przeszukano wszystkich gości, co ku strapieniu Hrabiny następuje. Mak-Yks broni się przed przeszukaniem, chcąc ukryć fakt posiadania na przyjęciu pistoletu. Hrabina, chcąc go ratować oświadcza, że podarowała mu pierścień. Mak-Yks zostaje pojmany. Durejko próbuje zasugerować jego obłęd. Przy spisywaniu protokołu Mak-Yks wyznaje, jak to tego dnia głodował, a potem został eksmitowany i miał pomysł, by popełnić samobójstwo. Tymczasem okazuje się, że pierścień się znalazł. Zawisł na wypustce ramienia świecznika. Goście wybiegają. Szeliga deklaruje Mak-Yksowi pomoc i towarzystwo we wspólnej podróży za ocean. Hrabina obiecuje osobiście postarać się o odbudowanie jego dobrego imienia, a gdy on odmawia daruje mu pierścień i swą rękę. Mak-Yks odmawia, bo uważa, że Maria działa z obawy skandalu. Nie chce okazać się mężczyzną wykorzystującym okazję. Hrabina postanawia sama doprowadzić sprawę do końca. Szeliga pod wrażeniem jej czynu, cofa swoje słowo dane Mak-Yksowi. Maria pyta Mak-Yksa czy ją kiedykolwiek kochał. Mak-Yks wyznaje jej swe skomplikowane uczucia. Maria uznaje się za kochaną. Na niebie rozbłyskują dwa pierścienie.