Józef Kołodziej, Wichura (ur. 25 czerwca 1921 w Bierach, zm. 31 grudnia 1946 w Katowicach) – polski dowódca wojskowy, podporucznik Narodowych Sił Zbrojnych, żołnierz wyklęty.

Biografia Józef Kołodziej urodził się w Bierach na Śląsku Cieszyńskim 25 czerwca 1921 roku. W okresie międzywojennym należał do Związku Harcerstwa Polskiego, będąc drużynowym w Jasienicy. W 1944 r. został przymusowo powołany do Wehrmachtu. Służbę pełnił w 213. batalionie saperów, awansując na stopień kaprala. W 1945 r. został ranny w walkach pod Pragą, a następnie zdezerterował. Po zakończeniu wojny ukrywał się i w czerwcu 1945 wstąpił do Narodowych Sił Zbrojnych. Był żołnierzem w Zgrupowaniu Oddziałów Leśnych kpt. Henryka Flamego „Bartka”. Brał udział w akcjach zbrojnych. Wziął udział w defiladzie oddziałów „Bartka” w Wiśle 3 maja 1946 roku. We wrześniu 1945 roku mianowano go dowódcą drużyny Pogotowia Akcji Specjalnej o kryptonimie „Błyskawica”. W kwietniu 1946 roku został przydzielony do sztabu leśnego w charakterze Szefa do spraw Informacji i Propagandy. W sztabie odpowiadał między innymi za redagowanie ulotek propagandowych i szkolenie rekrutów. W sierpniu 1946 roku awansowany na stopień podporucznika. 22 sierpnia 1946 roku ożenił się z Emilią Rauer „Milką”.