W 1926 roku ze względów finansowych nastąpił zastój w pracach, w 1928 roku przyjęto szczegółowy harmonogram prac na lata 1928–1931, przewidujący oddanie do użytku zelektryfikowanej linii średnicowej w listopadzie 1931 roku.
W latach 1925–1927, dzięki wsparciu kapitału angielskiego, zbudowano zarządzaną przez przewoźnika linię z Warszawy do Grodziska Mazowieckiego na podstawie koncesji na odcinek z Warszawy do Żyrardowa, wydanej łódzkim przemysłowcom, którzy zainteresowani projektem zrzekli się go na rzecz EKD, która została udostępniona pasażerom 11 grudnia 1927 roku.
Dopiero 2 sierpnia 1933 roku doszło do podpisania umowy między PKP a dwoma brytyjskimi firmami English Electric i Metropolitan Vickers Electrical Company na wykonanie w ciągu czterech lat pierwszego etapu elektryfikacji Warszawskiego Węzła Kolejowego na warunkach kredytowych. Miesiąc później 2 września 1933 roku oddano w Warszawie do użytku linię średnicową, ciągnącą się tunelem o długości 2310 metrów. Tunel od początku był przystosowany pod elektryfikację, ale wówczas jej nie zrealizowano z uwagi na brak uzasadnienia technicznego.