Formacje skalne w tej ścianie: Gruszka, Szypułka, Mały Bańdzioch, Depresja Paszczaka, Płyta Paszczaka, Zachód Wallischa, Żleb Krygowskiego, Żleb Chmielowskiego, Środkowy Bastion, Środkowe Trawniki, Nietoperz, Komin Krygowskiego, Depresja Korosadowicza, Rynna Wawrytki, Filar Zaremby, Klimkowa Ławka, Zachód Janczewskiego, Zachód Marusarza, Piknik pod Wiszącą Skałą, Kluczowe Zacięcie mający wysokość około 880 m północno-wschodni filar zwany Mięguszowieckim Filarem, na dole kończący się bardzo popularną wśród taterników Czołówką MSW, ściana wschodnia o wysokości około 400 m, opadająca z wierzchołka wschodniego do Bańdziocha, czyli Wielkiego Kotła Mięguszowieckiego. Jej lewą krawędź stanowi żleb schodzący z Mięguszowieckiej Przełęczy Wyżniej. Przez środkową część ściany jest poprowadzona bardzo trudna droga wspinaczkowa, tzw. droga Świerza. Nazwa upamiętnia taternika Mieczysława Świerza, który wraz z Janem Humpolą przeszedł ścianę w dniu 22 września 1921 r., zbudowana z kilku części ściana południowa opadająca do Doliny Hińczowej. Przecinają ją dwie wyraźne galeryjki (zachody): Niżnia Mięguszowiecka Ławka i Wielka Mięguszowiecka Ławka (ta ostatnia przecina również ścianę Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mięguszowiecki Szczyt · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.