nosił nazwę placu Słonecznego).
W wyniku działań wojennych prowadzonych w czasie II wojny światowej podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r., kiedy to Wrocław został ogłoszony twierdzą, wspominana wyżej zabudowa uległa niemal całkowitemu zniszczeniu. Po wojnie stopniowo teren ten odgruzowano. Powstały w ten sposób wolne tereny, które umożliwiały kreację nowego centrum miasta, z uwzględnieniem zmian zarówno w zakresie ulic oraz transportu jak i zabudowy uwzględniającej nowe tendencje oraz rozwiązania architektoniczno-urbanistyczne, a także nowe funkcje niezbędne w dużym ośrodku miejskim.
Kontekst historyczny powstania osiedla Projekt osiedla Plac PKWN jako całości zespołu zabudowy powstał jeszcze w końcowym okresie socrealizmu w 1955 r. (1954 r.), w pierwszej fazie odbudowy miasta. Oprócz funkcji mieszkalnej miało także w założeniach pełnić funkcje reprezentacyjne i komunikacyjne. Powstał wówczas ogólny plan miasta oraz plany szczegółowe dla wybranych jego części, przy czym dla obszaru południowego śródmieścia taki plan opracował zespół pracujący pod kierunkiem Kazimierza Bieńkowskiego.