Bitwa pod Słonimem – bitwa stoczona 26 czerwca 1764 roku pomiędzy wojskiem Karola Radziwiłła "Panie Kochanku" a wojskami rosyjskimi w czasie wojny domowej 1764 roku.
Po śmierci króla Augusta III Sasa obóz Familii (Czartoryskich) zawiązał konfederację litewską, która miała na celu odsunąć od wpływów przedstawicieli stronnictwa sasko-republikańskiego (hetmańskiego) i przeforsować wybór na króla własnego przedstawiciela – stolnika litewskiego Stanisława Poniatowskiego. Poniatowski był również popierany przez Rosję i Prusy, które 11 kwietnia 1764 roku zawarły w tej sprawie tajny układ, ale nie cieszył się poparciem większości szlachty.
16 kwietnia konfederacja litewska oskarżyła o złamanie prawa jednego z przywódców obozu hetmańskiego na Litwie wojewodę wileńskiego Karola Radziwiłła "Panie Kochanku" i wezwała do Rzeczypospolitej wojska rosyjskie. Oddziały Katarzyny II wkroczyły w najbliższych dniach w sile 7–8 tysięcy żołnierzy. Pod ich bagnetami oraz w obecności prywatnych oddziałów Czartoryskich odbyły się w Warszawie obrady sejmu konwokacyjnego (7 maja–23 czerwca). Na obrady te przybyły także wojska zwolenników obozu hetmańskiego, w tym oddziały prywatne Radziwiłła i Franciszka Salezego Potockiego.