Książę Radziwiłł i jego zwolennicy wydali manifest uznający Sejm konwokacyjny za nielegalny z powodu obecności wojsk rosyjskichMateriały do dziejów bezkrólewia po śmierci Augusta III i pierwszych lat dziesięciu panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, t. I Lwów 1857, s. 45–49., ale wobec przewagi siły wycofali się z Warszawy.
2 czerwca na polecenie Familii oddziały rosyjskie najechały Nieśwież, siedzibę Radziwiłła.
26 czerwca pod Słonimem doszło do otwartego starcia między oddziałami dowodzonymi przez księcia Radziwiłła a wojskami rosyjskimi wysłanymi przez Familię. Radziwiłł na czele ok. 3000 swoich ludzi stoczył całodzienną walkę z ok. 1500–2000 Rosjan. Jednak pozbawiony pomocy Potockiego i zagrożony okrążeniem przez oddziały Familii wycofał się ku granicy z Mołdawią i przekraczając Dniestr schronił się pod opiekę Porty Osmańskiej w Sorokach. Później wyjechał do Drezna, stolicy Saksonii. Przebywał na emigracji do lutego 1767 roku, gdy wrócił do kraju z inicjatywy rosyjskiego ambasadora Nikołaja Riepnina.