Tadeusz Tyrowicz (ur. 24 sierpnia 1893 we Lwowie, zm. 19 grudnia 1978 w Krakowie) – polski inżynier, przedsiębiorca i przemysłowiec, major łączności Wojska Polskiego.

thumb|Tadeusz Tyrowicz jako piłkarz Legii w 1916 (stoi szósty od lewej) thumb|Major Tadeusz Tyrowicz (przed 1932) thumb|Grobowiec M. i T. Tyrowiczów Życiorys Urodził się 24 sierpnia 1893 we Lwowie. Był synem lwowskiego rzeźbiarza Ludwika Tyrowicza (1861-1930) i Józefy z domu Iżykiewicz (1861-1920) oraz starszym bratem bliźniaków bratem Mariana (1901-1989) i Ludwika (1901-1958). Uczył się w szkole realnej we Lwowie. Od 1910 do 1914 studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej.

Po wybuchu I wojny światowej i przerwaniu studiów służył w szeregach Legionów Polskich. W 1915 był żołnierzem oddziału telefonicznego Komendy LP. Mianowany plutonowym. Był internowany w Huszt i w Bustyaháza. Następnie, do listopada 1918 ukrywał się w Warszawie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i od listopada 1918 pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych, a potem w Departamencie Technicznym MSWoj.. 8 grudnia 1918 awansowany na stopień oficerski podporucznika łączności. Potem awansowany na kapitana, w 1921 był w 1 batalionie zapasowym telegraficznym.