Działał w organizacjach rzemieślniczych. W czerwcu 1937 został wybrany prezesem Izby Rzemieślniczej we Lwowie. Był członkiem Komitetu Organizacyjnego Obozu Zjednoczenia Narodowego. W wyborach samorządowych z maja 1939 uzyskał mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Chrześcijańsko-Narodowej jako kandydat Obozu Zjednoczenia Narodowego. We Lwowie zamieszkiwał przy ul. Piekarskiej 95.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w działaniach zbrojnych, potem był jeńcem oflagu VI B Dössel. W tym czasie we Lwowie po nastaniu okupacji sowieckiej w połowie września 1939 sąsiadujące ze sobą przedsiębiorstwa kamieniarskie Tadeusza Tyrowicza i Kazimierza Périera (syna Henryka) zostały przekształcone w Kooperatywę Armii Czerwonej.

Od 1947 był wieloletnim pracownikiem Zjednoczenia Przemysłu Kamienia Budowlanego. Jako wykładowca pracował w Technikum Górnictwa Odkrywkowego w Krakowie. Opracował wiele podręczników i programów szkolnictwa kamieniarskiego i skalnego.

Był żonaty z Michaliną z domu Peter (189-1968). Miał syna. Zmarł 19 grudnia 1978 w Krakowie.