W grudniu 1950 dostał pracę jako tłumacz w łódzkim Centralnym Biurze Technicznym Przemysłu Maszyn Włókienniczych, a 1958 przeszedł na emeryturę i od tego momentu udzielał korepetycji z języków obcych.
Życie prywatne Był synem Karola Sulikowskiego – dyrektora i naczelnego inżyniera kolei warszawsko-wiedeńskiej i Julii Wandy z domu Krukowieckiej (zm. 1916), wnukiem pułkownika Aleksandra Krukowieckiego i prawnukiem generała Jana Krukowieckiego, uczestników powstań narodowych. Jego żoną była Maria Antonina z domu Przyłuska (1882–1962) – doktor chemii, z którą miał troje dzieci: Stefana (1911-1998), inżyniera mechanika, wykładowcę Politechniki Warszawskiej i redaktora miesięcznika „Technika Lotnicza i Astronautyczna”, Zofię (1916–1957) pracowniczkę Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawca w Warszawie i Wandę Teresę (1925-2012) – dr nauk historycznych i bibliotekarza dyplomowanego na Uniwersytecie Łódzkim. Zgromadził liczne materiały na temat rodziny Krukowieckich, które przekazał BUW.
Został pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi, a z czasem przeniesiony o grobu rodzinnego na cmentarzu w Jeżowie.
Odznaczenia Złota Odznaka NOT.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Łodzią Kategoria:Ludzie związani z Jeżowem Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Polscy tłumacze