Rinaldo (Dino) Del Bo (ur. 19 listopada 1916 w Mediolanie, zm. 16 stycznia 1991 tamże) – włoski polityk, publicysta i prawnik, deputowany krajowy, w latach 1957–1960 minister, w latach 1963–1967 przewodniczący Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Życiorys Studiował prawo na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca oraz politologię na Uniwersytecie w Pawii. Związany z Gruppo universitario fascista, w 1938 był zwycięzcą organizowanego przez nich konkursu kulturalnego Littoriali w Palermo. Współpracował z faszystowskimi czasopismami „Gerarchia” i „Dottrina fascista”, działał w kręgach zbliżonych do mistycyzmu początkowo bliskiego władzy, następnie od 1939 coraz jej dalszego. Od 1943 członek antyfaszystowskiego ruchu oporu w ramach katolickiej grupy Brigate Fiamme Verdi, redagował jej dziennik „Le Rebelle”; był krótko aresztowany. Po wojnie pracował jako wykładowca prawa na Università di Macerata i Uniwersytecie Rzymskim. Opublikował liczne książki o tematyce politycznej, historycznej, prawnej i filozoficznej, pierwsza z nich wyszła już w 1936.